ตำราประกันรุ่นเก่าเขียนขึ้นสำหรับชีวิตเส้นตรง: ทำงานประจำ แต่งงาน มีลูก เกษียณ แต่ชีวิตยุคนี้หลากหลายกว่านั้นมาก ทั้งฟรีแลนซ์เต็มตัว คนอยู่คนเดียวระยะยาว คู่ที่ไม่มีลูก หรือคนทำงานจากทุกที่ในโลก ไลฟ์สไตล์ใหม่มาพร้อมโครงสร้างความเสี่ยงใหม่ และความคุ้มครองก็ควรออกแบบใหม่ตาม
ไลฟ์สไตล์ที่ 1: ฟรีแลนซ์และคนทำงานอิสระ
ความเสี่ยงเฉพาะ: ไม่มีประกันกลุ่ม ไม่มีลาป่วยได้เงิน รายได้หยุดทันทีที่หยุดทำงาน ความคุ้มครองที่ควรเน้น: ประกันสุขภาพส่วนตัวเต็มรูปแบบเป็นฐาน บวกค่าชดเชยรายวันที่ทำหน้าที่แทน "วันลาป่วย" และเงินสำรองที่หนากว่ามนุษย์เงินเดือน เราเขียนคู่มือฟรีแลนซ์ฉบับเต็มไว้แล้ว จุดที่เพิ่มเติมตรงนี้: รายได้ที่ขึ้นลงทำให้ควรเลือกงวดชำระเบี้ยที่ยืดหยุ่น และตั้งเบี้ยจากรายได้เดือนที่ต่ำ ไม่ใช่เดือนที่พีค
ไลฟ์สไตล์ที่ 2: อยู่คนเดียวระยะยาว (Solo Living)
ความเสี่ยงเฉพาะ: ไม่มีกระเป๋าที่สองช่วยรับแรงกระแทก และไม่มีคนดูแลยามป่วย ความคุ้มครองที่ควรเน้น: สุขภาพและโรคร้ายแรงหนักกว่าค่าเฉลี่ย ทุพพลภาพที่มักถูกลืม และเริ่มคิดเรื่องการดูแลระยะยาวตั้งแต่อายุยังน้อย รายละเอียดเราเขียนไว้ในบทความคนโสดควรมีประกันอะไรบ้าง สิ่งที่เน้นเพิ่ม: คนอยู่คนเดียวควรจัด "แฟ้มฉุกเฉิน" บอกคนไว้ใจสักคนว่าเอกสารสำคัญอยู่ไหน เพราะไม่มีคู่ชีวิตคอยจัดการแทน
ไลฟ์สไตล์ที่ 3: คู่ไม่มีลูก / แต่งงานช้า
ความเสี่ยงเฉพาะ: แผนเกษียณต้องพึ่งตัวเองล้วน ไม่มีลูกหลานเป็นตาข่ายยามชรา ความคุ้มครองที่ควรเน้น: น้ำหนักเลื่อนจากทุนชีวิตก้อนใหญ่ (เพราะผู้พึ่งพิงน้อย) ไปที่สุขภาพระยะยาว บำนาญ และการดูแลกันเองสองคน เทคนิคที่ใช้ได้ดี: ทำประกันสุขภาพทั้งคู่ให้แน่นตั้งแต่ยังหนุ่มสาว และระบุกันและกันเป็นผู้รับประโยชน์พร้อมทบทวนสม่ำเสมอ
ไลฟ์สไตล์ที่ 4: ทำงานจากทุกที่ / เดินทางบ่อย
ความเสี่ยงเฉพาะ: เจ็บป่วยหรือเกิดอุบัติเหตุไกลจากโรงพยาบาลคู่สัญญาและระบบที่คุ้นเคย ความคุ้มครองที่ควรเน้น: แผนสุขภาพที่เครือข่ายโรงพยาบาลกว้าง เข้าใจขั้นตอนสำรองจ่ายและเอกสารให้คล่อง ประกันเดินทางสำหรับช่วงต่างประเทศ และประกันอุบัติเหตุที่คุ้มครองทุกที่ตลอด 24 ชั่วโมง อย่าลืมเก็บเลขกรมธรรม์และเบอร์เคลมไว้ในมือถือแบบเข้าถึงได้ออฟไลน์
ไลฟ์สไตล์ที่ 5: รายได้หลายทาง / ทำธุรกิจเสริม
ความเสี่ยงเฉพาะ: รายได้แต่ละทางมีความเสี่ยงต่างกัน และบางทางผูกกับตัวเราคนเดียว ความคุ้มครองที่ควรเน้น: แยกคิดเป็นชั้น รายได้หลักคุ้มครองด้วยชุดมาตรฐาน ส่วนธุรกิจเสริมที่เริ่มจริงจัง พิจารณาความคุ้มครองธุรกิจและความรับผิดตามรูปแบบกิจการ และเมื่อธุรกิจกลายเป็นรายได้หลัก ทบทวนทั้งโครงสร้างใหม่ตามบทความเหตุการณ์ชีวิตของเรา
หลักร่วมของทุกไลฟ์สไตล์ยุคใหม่
หนึ่ง ความคุ้มครองต้อง "ติดตัวเรา" ไม่ใช่ติดนายจ้างหรือสถานะใด เพราะชีวิตยุคนี้เปลี่ยนสถานะบ่อย สอง ออกแบบจากความเสี่ยงจริงของวิถีเรา ไม่ใช่จากแพ็กเกจมาตรฐานของคนรุ่นก่อน สาม ทบทวนถี่กว่าเดิม เพราะไลฟ์สไตล์ยุคใหม่เปลี่ยนเร็วกว่ารุ่นพ่อแม่มาก ใครอ่านแล้วเจอตัวเองในข้อไหน ทักมาเล่าวิถีชีวิตให้ฟังทาง LINE แล้วมาออกแบบชุดความคุ้มครองเฉพาะตัวกันได้
บทความนี้ได้รับแรงบันดาลใจจากบทความของสมาคมนักวางแผนการเงินไทย (TFPA) เรียบเรียงเนื้อหาใหม่ทั้งหมด